برگه قواعد

هر قاعده از هر درس، روی کاغذ. آن را چاپ کنید و کنار آزمون‌های تمرینی نگه دارید.

Staatsexamen NT2 — Programma I (B1) · 4 درس

این برگه درس‌های رایگان را نشان می‌دهد. قواعد هر 20 درس با Mastery باز می‌شود. بسته‌ها را ببینید

Lezen

پرسشی درباره یک نکته مشخص در دل متنی بلند — بزرگ‌ترین بخش نمره در Lezen I.

maar, echter, toch: حرف اصلی بعد از این واژه می‌آید، نه پیش از آن. گزینه‌ها اما از پیش از آن ساخته می‌شوند.
vooral, meestal, doorgaans: ادعایی محدود. گزینه‌ای که altijd یا iedereen دارد، این محدودیت را بی‌سروصدا برداشته است.
volgens X, X stelt dat: نقل‌قول است، نه ادعای خود نویسنده. پرسش ممکن است نظر نویسنده را بخواهد، نه گفته X را.
bijvoorbeeld, zo: آنچه پس از آن می‌آید یک مثال است. گزینه‌ای که از مثال ساخته شده، به پرسشی جواب می‌دهد که کسی نپرسیده است.
alleen, uitsluitend, behalve: محدودیتی که بیشتر گزینه‌ها نادیده‌اش می‌گیرند. پیدا کن چه کسی یا چه چیزی کنار گذاشته شده است.

پس از omdat، dat، als یا terwijl فعل به انتهای جمله‌واره می‌رود.

Ik kom later omdat de trein vertraging heeft.: یک فعل: به انتهای انتها می‌رود، پشت هر چیز دیگری که در جمله‌واره هست.
Ik weet dat hij morgen niet kan komen.: دو فعل با هم در انتها می‌نشینند. هیچ‌کدام جلو نمی‌آید.
Als u een klacht heeft, kunt u contact met ons opnemen.: جمله‌واره پیروی که جلو بیاید، جای اول را پر می‌کند؛ پس جمله اصلی بعد از ویرگول با فعلش شروع می‌شود.
Hij belde terwijl ik aan het werk was.: واژه‌های terwijl و voordat دقیقاً مثل omdat رفتار می‌کنند. آنچه مهم است نوع واژه است، نه معنای آن.

یک واژه کوچک که چهار کار متفاوت می‌کند و هیچ‌کدام ترجمه‌پذیر نیست.

Er is een probleem met mijn bestelling.: وجود داشتن. جمله نمی‌تواند با een probleem شروع شود؛ جای اول را er برایش نگه می‌دارد.
Ik werk er al drie jaar.: مکان، به‌جای جایی که پیش‌تر نامش آمده. وقتی آن مکان اطلاعات آشناست، جای daar می‌نشیند.
Ik heb er twee nodig.: شمار. وقتی مقداری می‌گویی و اسمی نمی‌آوری، er الزامی است نه اختیاری.
Ik ben er niet tevreden over.: حرف اضافه. درباره چه؟ درباره چیزی که پیش‌تر گفته شده. er و حرف اضافه می‌توانند در طول جمله از هم جدا بیفتند.

تکلیفی که بخشی از متن از پیش آمده و تو بخش جاافتاده را می‌نویسی — فرمی برای پرکردن، پیامی با جای خالی، متنی برای کامل‌کردن.

Achternaam: / Geboortedatum: / Postcode:: یک خانه، مقدار می‌خواهد نه جمله. یک واژه یا یک عدد، به همان شکلی که خانه اقتضا می‌کند.
Reden van uw verzoek:: این خانه واقعاً جمله می‌خواهد. عنوان خانه می‌گوید چه نوع پاسخی لازم است؛ عنوان را بخوان، نه اندازه کادر را.
Geachte … → u, uw: آغازِ داده‌شده، شکل خطاب را برای هرچه اضافه می‌کنی تعیین می‌کند. وسط راه رفتن به je خطایی است که علامت می‌خورد.
… schreef ik u … → verleden tijd: زمان فعلی که داده شده ادامه پیدا می‌کند. اگر آن تکه در گذشته است، نوشته تو هم در گذشته می‌ماند.
Niet van toepassing / n.v.t.: خانه‌ای هم که به تو مربوط نیست باید چیزی در آن نوشته شود. جای خالی یعنی بی‌پاسخ.

slaagkans.nl · Staatsexamen NT2 — Programma I (B1)