Spreken: kort antwoord

پرسش‌ها ساده‌اند: نامتان، جایی که زندگی می‌کنید، سنتان، کارتان، خانواده‌تان، روزتان. سختی کار پاسخ نیست. سختی در گذر از پرسش به پاسخ است. در پرسش u آمده است. در پاسخ شما ik می‌آید. فعل هم عوض می‌شود: bent u می‌شود ik ben و heeft u می‌شود ik heb. بسیاری از زبان‌آموزان فعل را همان‌طور از پرسش برمی‌دارند و می‌گویند ik heeft.

Spreken یکی از سه بخش Basisexamen است. آن را در سفارت یا کنسولگری و روی رایانه انجام می‌دهید و صدایتان ضبط می‌شود. یکی از نوع‌های تکلیف، پاسخ کوتاه است: پرسشی دربارهٔ زندگی خودتان می‌شنوید و به آن پاسخ می‌دهید. بعداً دو ارزیاب به ضبط گوش می‌دهند. آن‌ها بررسی می‌کنند که آیا حرفتان را می‌فهمند. تمرین‌های ما همین را بررسی می‌کنند و یک چیز دیگر: آیا پاسخ شما به پرسش می‌خورد؟

Hoe heet u? → Ik heet …

u را به ik تبدیل کنید. اینجا فعل همان می‌ماند: heet.

Waar woont u? → Ik woon in …

Waar یک مکان می‌خواهد. فعل t خود را از دست می‌دهد: woont می‌شود woon.

Hoe oud bent u? → Ik ben … jaar.

Bent فقط برای u و je است. با ik همیشه ben می‌آید.

Heeft u kinderen? → Ja, ik heb … / Nee, ik heb geen kinderen.

واژهٔ پرسشی نیست، پس با ja یا nee شروع کنید. Heeft می‌شود heb.

Hoe laat staat u 's ochtends op? → Ik sta om … uur op.

Hoe laat ساعتی مشخص می‌خواهد. Op مثل خودِ پرسش به آخر جمله می‌رود.

• Ik woon in Ankara.

  ✗Ankara.

  پاسخ به Waar woont u؟ یک مکان، در یک جملهٔ کوتاهِ کامل. نام شهر به‌تنهایی هم فهمیده می‌شود، اما تکلیف یک جملهٔ کوتاه می‌خواهد.

• Ik sta om zeven uur op.

  ✗Ik sta op in de ochtend.

  Hoe laat از زمانی روی ساعت می‌پرسد. In de ochtend از قبل در پرسش هست، پس تکرارش هیچ پاسخی نمی‌دهد.

• Nee, ik heb geen kinderen.

  ✗Nee, ik heeft geen kinderen.

  پرسش بله/خیر: اول nee، بعد یک جملهٔ کوتاه. فعل heb است، نه آن heeft که همین الان شنیدید.

• +استثنای 1

  در Wat is uw adres؟ و Wat is uw telefoonnummer؟ واژهٔ uw به mijn تبدیل می‌شود: Mijn adres is … شمارهٔ تلفن را آهسته و رقم‌به‌رقم بگویید.

• +استثنای 2

  Waar komt u vandaan؟ پرسشی جز Waar woont u؟ است. از کشور شما می‌پرسد: Ik kom uit Marokko.

• ✗دو پرسش با waar آغاز می‌شوند. Waar woont u؟ می‌پرسد اکنون کجا زندگی می‌کنید. Waar komt u vandaan؟ می‌پرسد اهل کجایید. پاسخ‌دادن به آن یکی، با پرسش جور درنمی‌آید.
• ✗کپی‌کردن فعل از پرسش: ik heeft، ik bent، ik woont. پرسش شکلِ u را به شما داده است. شما به شکلِ ik نیاز دارید.
• ✗گفتن یک متن بلندِ از بر شده دربارهٔ خودتان. یک پرسش، یک پاسخ می‌خواهد. جمله‌های بیشتر، احتمال نامفهوم‌بودن را بیشتر می‌کند و پاسخ را به پرسش نزدیک‌تر نمی‌کند.