Nominalisatie
فعل را به اسم تبدیل کنید تا یک جملهٔ فرعیِ کامل در سه واژه جا بگیرد.
هلندیِ رسمی از اسمهایی ساخته شده که از فعل میآیند: de uitvoering، het toenemen، de verbetering. این حرکت فشردگی میخرد — بهجای جملهوارهای با نهاد و فعل، گروهی از واژهها به دست میآورید که هر جای جمله میتوانید بگذارید. تفاوت میان نوشتن مثل یک گوینده و نوشتن مثل یک گزارش همین است. اگر زیادهروی شود، متن خوانده نمیشود؛ برای همین مهارت در این است که بدانید کِی یک nominalisatie — یعنی ساختن اسم از فعل — جای خود را حق دارد، نه اینکه همهچیز را تبدیل کنید.
آزمون این را چگونه میسنجد
Schrijven، در تکلیف میانه، جایی که از شما میخواهند مشکلی را توصیف کنید و راهحلی پیشنهاد دهید و جای بسیار کمی هم برای این کار میدهند. همین nominalisatie است که توصیف را جا میدهد: de toename van het aantal klachten در یک گروه اسمی چیزی را میگوید که یک جملهواره برایش یک سطر خرج میکند، و جا را برای راهحل باقی میگذارد. دو ارزیاب متنی کوتاه میخوانند که هر سطرش باید وزن داشته باشد. در Lezen قضیه وارونه است — متنهای رسمی پر از همین اسمهاست، و باز کردن یکی از آنها به فعلِ اصلیاش اغلب همان راهی است که میفهمید جمله در واقع چه ادعایی دارد.
اشکال این جمله چیست؟
Dat er meer klachten komen vraagt om een structurele oplossing.
بسیاری از داوطلبان دقیقاً همینطور مینویسند و بدون آنکه بدانند چرا، نمره را از دست میدهند.
بقیهٔ این درس
قاعده، مثالهای حلشده، استثناها و اینکه در سالن آزمون چه کنید، همراه با همهٔ درسهای دیگر این آزمون، با Mastery باز میشود.
بستهها را ببینید