Er

در زبان مادری بیشتر زبان‌آموزان معادلی برای er نیست؛ برای همین یا کلاً حذفش می‌کنند یا بی‌حساب همه‌جا می‌پاشندش. چهار کار جدا می‌کند: جمله‌ای درباره وجود داشتن را باز می‌کند، جای یک مکان می‌نشیند، شمار را حمل می‌کند و به حرف اضافه می‌چسبد تا جای یک چیز را بگیرد. خود واژه نمی‌گوید کدام کار در جریان است؛ فقط جمله پیرامونش می‌گوید. حذفش به‌ندرت معنا را عوض می‌کند، اما هلندی تو را همیشه شبیه ترجمه می‌کند.

در بخش Schrijven، جایی که این واژه روشن‌ترین نشانه هلندی طبیعی است. تکلیف‌های جمله‌سازی آغازهایی به تو می‌دهند که به er نیاز دارند و بدون آن به شکل اصطلاحی تمام نمی‌شوند، و دو ارزیاب نتیجه را یکپارچه می‌خوانند نه مثل فهرست وارسی — متنی بدون er ترجمه به نظر می‌رسد، حتی وقتی تک‌تک واژه‌هایش درست باشند. در Lezen آنچه گاز می‌گیرد شکل حرف‌اضافه‌ای است: eraan و ermee و erover به چیزی اشاره می‌کنند که پیش‌تر گفته شده، و خواننده‌ای که اشاره را دنبال نکند رشته بند را گم می‌کند.

Er is een probleem met mijn bestelling.

وجود داشتن. جمله نمی‌تواند با een probleem شروع شود؛ جای اول را er برایش نگه می‌دارد.

Ik werk er al drie jaar.

مکان، به‌جای جایی که پیش‌تر نامش آمده. وقتی آن مکان اطلاعات آشناست، جای daar می‌نشیند.

Ik heb er twee nodig.

شمار. وقتی مقداری می‌گویی و اسمی نمی‌آوری، er الزامی است نه اختیاری.

Ik ben er niet tevreden over.

حرف اضافه. درباره چه؟ درباره چیزی که پیش‌تر گفته شده. er و حرف اضافه می‌توانند در طول جمله از هم جدا بیفتند.

• Er zijn veel mensen die dezelfde klacht hebben.

  ✗Zijn veel mensen die dezelfde klacht hebben.

  اینجا erِ وجودی آمده، با یک جمله‌واره وصفی پشت سرش — یک جمله آغازین معمول سطح B1 برای شکایت.

• Ik heb uw brief gelezen en ik ben het er niet mee eens.

  ✗Ik heb uw brief gelezen en ik ben het niet mee eens.

  اینجا er از mee جدا می‌شود و هر دو در جمله می‌مانند. اگر er را بیندازی، جمله‌ای می‌ماند که هیچ هلندی‌زبانی نمی‌نویسد.

• Ik denk er nog over na.

  پاسخی کامل و طبیعی به پرسشی که برایش وقت لازم داری — و جمله‌ای کارآمد که خوب است برای تکلیف‌های کوتاه آماده داشته باشی.

• +استثنای 1

  واژه er هرگز تکیه نمی‌گیرد. وقتی می‌خواهی به مکان مشخصی اشاره کنی از daar استفاده کن: Daar werk ik، نه Er werk ik.

• +استثنای 2

  وقتی چیز دیگری جمله را باز می‌کند، erِ وجودی پشت فعل می‌رود: Vandaag is er geen les.

• ✗حذف er چون جمله بدون آن هم فهمیده می‌شود. درست است، فهمیده می‌شود، اما ترجمه به نظر می‌رسد و ارزیابان نوشتار دقیقاً همین را می‌بینند.
• ✗به‌کار بردن er جایی که جای daar است — در جمله‌ای که به مکانی اشاره می‌کند، نه به مکانی که پیش‌تر آمده برمی‌گردد.
• ✗خواندن eraan یا erover در متن، بدون آنکه برگردی و پیدا کنی به چه اشاره می‌کند، و بعد پاسخ دادن به پرسش بر پایه نزدیک‌ترین اسم.