Argumentatievraag

16 پرسش از 268 پرسش خواندن سطح B2 ما، و همان نوعی که خواننده را از مترجم جدا می‌کند. صورت پرسش معمولاً Waarom noemt de auteur X? یا Welke denkfout ziet de auteur? است. ممکن است تک‌تک واژه‌های جملهٔ مربوط به X را بفهمید و باز هم خطا کنید، چون پرسش دربارهٔ کار آن جمله است: شاهد است، نمونهٔ نقض است، ایرادی است که آورده شده تا رد شود، یا یک پذیرش. خودِ جمله هیچ نشانی از این نمی‌دهد.

نزدیک به 40 پرسش چندگزینه‌ای بر پایهٔ حدود 6–7 متن در 100 دقیقه، با تصحیح رایانه‌ای، و متن‌ها بیشتر یادداشت و تحلیل‌اند تا گزارش خبری. گزینهٔ درست یک کارکرد را نام می‌برد — به عنوان نمونه‌ای از، برای رد کردن، برای نشان دادن اینکه آن ایراد وارد نیست. گزینه‌های نادرست یا همان چیزی را که جمله لفظاً گفته بازگو می‌کنند، یا کارکرد را قوی‌تر از آنچه متن پشتیبانی می‌کند نشان می‌دهند. چون پاسخ به ساختار مربوط است، جمله‌ای که در پرسش نقل شده تقریباً هرگز جای پاسخ نیست: پاسخ در جملهٔ پیش یا پس از آن است.

Denk bijvoorbeeld aan …

نمونه‌ای برای ادعایی که همین حالا مطرح شده است. کارش پشتیبانی است، و ادعایی که پشتیبانی می‌کند همان جملهٔ بالای آن است.

Critici stellen dat … Maar …

ایرادی که نویسنده پیش می‌کشد تا به آن پاسخ دهد. دیدگاهی که نقل شده از آنِ نویسنده نیست، اما جملهٔ maar هست.

Ook toen voorspelde men … en dat gebeurde niet.

همانندی تاریخی که برای بی‌اعتبار کردن یک پیش‌بینی به کار رفته است. نمونهٔ گذشته خودِ استدلال است، نه موضوع.

Weliswaar … maar …

یک پذیرش که نکتهٔ اصلی پس از آن می‌آید. نیمهٔ نخست پذیرفته می‌شود، نیمهٔ دوم پیش برده می‌شود.

De redenering gaat mank omdat …

نویسنده خودش خطای استدلال را نام می‌برد. وقتی پرسشی دربارهٔ denkfout می‌پرسد، همین جمله پاسخ آن است.

• Bij de introductie van de rekenmachine en het internet klonken dezelfde alarmerende voorspellingen. Ze zijn niet uitgekomen.

  ✗Om te laten zien dat leerlingen niet meer kunnen rekenen.

  پرسیده شده نویسنده چرا از ماشین‌حساب و اینترنت یاد می‌کند: به عنوان نمونه‌هایی که در آنها آن هشدار نادرست از آب درآمد. گزینه‌ای که می‌گوید نویسنده دارد نشان می‌دهد دانش‌آموزان دیگر حساب کردن بلد نیستند، نگرانی واقعی متن را بازگو می‌کند و به پرسشی دربارهٔ محتوا پاسخ می‌دهد، نه دربارهٔ کارکرد.

• Tegenstanders vinden dat cultuur zichzelf via de markt moet bekostigen. Dat veronderstelt dat elk publiek bereid is de volledige kostprijs te betalen — en dat is nooit ergens het geval geweest.

  آن denkfout همان پیش‌فرضِ جملهٔ نخست است، نه نظری که در آن آمده. گزینه‌هایی که دیدگاه مخالفان را درست توصیف می‌کنند، دقیقاً به همین دلیل نادرست‌اند که توصیفش می‌کنند: پرسش، خطایی را می‌خواست که نویسنده در آن می‌بیند.

• Het effect is weliswaar aangetoond, maar alleen in een groep van dertig deelnemers.

  پذیرشی که فقط برای آنچه پس از آن می‌آید وجود دارد. وقتی می‌پرسند نویسنده دربارهٔ این یافته چه فکر می‌کند، پاسخ آن سوی maar است، و گزینه‌ای که از weliswaar is aangetoond ساخته شده همان دام است.

• +استثنای 1

  گاهی نویسنده خودِ کارکرد را صریح می‌گوید — als voorbeeld، ter illustratie، om aan te tonen dat. آن وقت پرسش با یک واژه پاسخ می‌گیرد و ده ثانیه وقت می‌برد. این را ببینید و رد شوید، نه اینکه برای اطمینان بند را دوباره بخوانید.

• ✗پاسخ‌دادن با آنچه جمله می‌گوید، به جای آنچه انجام می‌دهد. هر کدام از این پرسش‌ها دست‌کم یک گزینه دارد که خلاصهٔ وفادار جملهٔ نقل‌شده است، و همان نادرست است.
• ✗ایرادی را که نویسنده خودش چیده است، موضع خود او خواندن. Critici stellen dat چیزی را می‌آورد که قرار است همان‌جا فرو بریزد.
• ✗برداشتن نسخهٔ پررنگ‌تر. اگر متن نمونه‌ای از گذشته را می‌آورد تا نشان دهد یک پیش‌بینی درنیامد، گزینه‌ای که می‌گوید فناوری هرگز زیان‌بار نیست پا را فراتر گذاشته است — و همین زیاده‌روی، گزینهٔ نادرستِ همیشگی در سطح B2 است.