Verwijswoorden

‏dit، dat، deze، die، hiermee: واژه‌هایی که یک بند را کنار هم نگه می‌دارند.

متن B2 را بر این اساس می‌سنجند که آیا به‌هم چسبیده است یا نه، و آنچه آن را به‌هم می‌چسباند زنجیره‌ای از واژه‌های کوچک است که به عقب اشاره می‌کنند. هر کدام باید بی‌ابهام باشد: خواننده باید دقیقاً بداند dit به کدام چیزِ پیشین ارجاع می‌دهد. زبان‌آموزان اینجا هم‌زمان از دو راه نمره می‌بازند — یا همان اسم کامل را جایی تکرار می‌کنند که جای واژهٔ ارجاع است و متن سنگین می‌شود، یا آنجا که دو مرجعِ ممکن در میان است از یکی استفاده می‌کنند و متن مبهم می‌شود. قاعده‌ها همان قاعده‌های de و het از A2 هستند، فقط در فاصلهٔ یک بند به کار می‌روند.